Loco Polo: “Hauxe da zerotik hasita sortu dudan eta urte gehien dituen proiektua”
Loco Polo izeneko Euskadiko enpresak made in Donostia artisau-poloen lehen lokala zabaldu zuen. Bere produktuak Gipuzkoako hiriburuko lantegi batean egin eta, gero, hainbat herrialdetara esportatzen dituzte: Portugalera, Frantziara edo Omanera, adibidez. Iñigo Galdona da enpresaren sortzaileetako bat eta 12 urte baino gehiagoko esperientzia du enpresa-proiektuak garatzen, eta ekintzaile honek zerotik hasita sortu duen eta urte gehien dituen negozioa dela dio. Galdonak onartu duenez, bizipenak ikasteko aukera dira. Bere hitzetan, inguruan profesional bikainen taldea izateko eta harremanak finkatu eta horiek mantentzeko aukera ematen du horrek. Gaur egun, Loco Polok 3 milioi euro baino gehiago fakturatzen ditu, eta produkzioa 1,5 milioi unitate baino gehiagora handitzea, langile kopurua bikoiztea eta 150 langile baino gehiago izatea aurrez ikusi du.
Arrakastan-porrotean oinarritutako enpresa-testuinguru honi dagokionez, ez al dago onik ez dakarren gaitzik?
Beti pentsatu izan dut guztia zerbaitengatik gertatzen dela. Agian, horixe izan daiteke gauzak gaur egun nolakoak liratekeen pentsatu gabe une bakoitzaz gozatzeko eta zoriontsu izateko modua, iraganean gauzak beste era batera gertatu izan balira zer jazoko zatekeen pentsatu beharrik gabe. Iraganera itzultzea ez da aukera bat; hori beharrean, geure buruari eskaintzen diogun minutu eta bizitzako aukera bakoitza aprobetxatu behar dugu. Niretzat, erronka eta, aldi berean, betebeharra da hori. Denbora bizkorregi igarotzen da balioa edo bake mentala eskaintzen ez diguten kontuak direla eta gu kexaka ibiltzeko.
Zenbat enpresa-arrakasta eta -porrot izan dituzu zure ibilbide profesionalean zehar?
Norbaiti, elkarrizketak egiten dizkiotenean, erdietsitako lorpenen batekin lotuta izaten da, nolabaiteko know-howa edo bizitzeko modua transmiti dezakeelako. Nire kasu zehatzean, eta Loco Polorekin arrakasta lortu ez dudan arren, zerotik hasita sortu ditudan proiektu guztien artean, ibilbide luzeena duena dela esan dezaket. Proiektu hau sortu arte, 30 urte beteta eta ekintzailetzan 12 urte baino gehiago neramatzala, nabarmendu zen proiektu bakar bat ere ez nuen atzean. Hain justu, kontrakoa esango nuke. Ekitaldiak antolatzeko agentzia, mugikorren salmenta, Errusiako mafiarekin batera (noski, ez nuen horren berririk) eratutako jatetxea eta beste hamaika abentura txiki izan nituen aurretik eta guztiak izan ziren enpresa arloko porrotak. Baina gauza bat argi esan diezazuket: guzti-guztiak merezi zuten moduan bizi eta gozatu izan ditut, pasio eta dedikazio osoz.
Zer ikasi duzu esperientzien gorabehera horri esker?
Guztia esango nuke, baina ez da egia. Beti ikas dezakegu askoz ere gehiago bizipenetatik. Hori dela eta, batez ere, barneratu dudana honako hau dela esango nuke: ilusioa inoiz ez da galdu behar, ni baino askoz ere bizkorragoa den jendearekin inguratuta egon behar dut eta kontaktuak oso garrantzitsuak dira. Harreman bat egitea ez da oso zaila. Niretzat, horren guztiaren gakoa harreman hori mantentzen jakitea eta zaintzea da, denborarekin zure ondoan jarraitu nahi izan dezan. Sinergia oso boteretsuak sortzen dira hor. Nire esperientziaren arabera, multinazional bateko presidentearen kontaktua gurekin orain hamar urte lan egin zuen bekadun baten eta, orain, txapeldun baten moduan nabarmentzen ari denarena bezain interesgarria da.
Zure ustez, porrota estigmatizatzeko balio al du edo, Estatu Batuetan bezalaxe, komenigarria da?
Orain 15-20 urte inguru, europarrek, batez ere kontsumismoarekin lotuta, AEBn arreta jartzen genuela esango nuke: zapatila, auto edo musika hori nahi ditut. Orain, teknologiaren eta bere prozesuen etengabeko hobekuntzaren ondorioz, bizitzan gertatzen den guztia oso azkar gertatzen denez, uste dut gero eta gehiago erreparatzen diogula egiteko moduari. Horren guztiaren adibide argia da Venture Capital edo Venture Debt delakoak Kontinente Zaharrean hazten ari diren modua. Horren ondorioz, hemen ere gauza oso interesgarriak egiten ari diren pertsonen nitxoa dago. Baina estigmez hitz egitea ausartegia iruditzen zait. Uste dut Covidaren garaitik, jendeak gero eta gehiago begiratzen diola bere buruari, gehiago pentsatzen duela bere ongizatean eta gutxiago arduratzen dela gainerako pertsonez.
Uste duzu akatsek eredu ziklikoari jarraitzen diotela?
Diotenez, gizakia da harri berean bi aldiz estropezu egiteko gai den animalia bakarra. Mitoa, esaera zahar sinple bat edo, agian, metafora handi bat izango da? Enpresa-munduaz ari bagara, datu batzuek erakusten dute lehen belaunaldiak negozioa merkaturatzen duela, bigarrenak hazi eta egonkortu egiten duela eta hirugarrenak, aldiz, kasuen % 90ean, negozioa suntsitu egiten duela. Datuek horrela badiote, ez naiz inor horrela den ala ez esateko. Nire ustez, hori gertatzeko arrazoiak dira, batez ere, gizakiaren inpultsibitatea, zekenkeria (eta horrek ez du loturarik anbizioarekin) eta, txiki-txikitatik hala bizi izan genuelako, irabazi izan gabe, inolako ahaleginik egin beharrik izan gabe, jakintzat emandako erosotasun batzuk direla eta, gure familiek egin zutena erraza izan zela jakintzat ematea.
Negozio-zifraz, edo langileen edo lokalen kopuruaz hitz egiten badugu, zein da Loco Poloren gaur egungo egoera?
Loco Poloren gaur egungo egoera edo argazkia erreala eta, aldi berean, ilusionagarria da. Definizio egokia gazi-gozoa da. Eta, gure ustez, gozotasunetik gehiago du, gazitik baino. Gazia diot, zerbait sortu nahi duen ideia guztietan gertatu ohi den moduan, dirua inoiz ez delako ugari eta, ondorioz, lehen egunetik hasi eta gaur egun arte, gerra-ekonomian bizi garelako. Baina, aldi berean, gozoa ere bada, arrazoi horrek berak, egunero, barruan dugun onena ateratzera bultzatzen gaituelako. Horri esker, gaur egun hainbat proiektu oso interesgarri ditugu, izozkigintzaren sektorean existitzen ez ziren produktuekin lotuta jarri dugun lan eta ilusio guztiaren, eta horretan emandako milaka orduen ondorioz. Horri guztiari esker, mundu mailan bezero handiekin ari gara lanean.
Zer negozio-aurreikuspen duzue epe laburrera eta ertainera begira?
Duela urte mordoa, enpresaburu bikain batek, bizitzako irakasle hobeak eta are pertsona hobeak, Iñigo Argómanizek, oso argi utzi zidan paperak dena hartzen duela. Baina, horrez gain, zifrez eta negozio-plan ugariz hitz egin dezakegu. Argi duguna da honako hau dela gure helburuak betetzeko gai garela frogatzeko unerik onena eta, horiek guztiak lortu ondoren, atsegin handiz partekatuko ditugu horiek guztiak zuekin. Orain, lan egiteko garaia da. Ez dadila Rock & Rolla gelditu!
