Bere egokitzeko gaitasunari esker Herrekor indartuta aterako da pandemiatik

Herrekor ingeniaritza-enpresa familiarrak Gipuzkoako Astigarragan du egoitza 1978tik. Urte hartan bertan sortua, gaur egun 25 profesional enplegatzen ditu (% 40 ingeniariak) eta zuzenean operatzen du, besteak beste, Portugalen eta Marokon. Euskal konpainia honek potentzia-transmisio, “converting” eta elektronika industrialeko konponbideak eskaintzen ditu. “Baldin inon badago biratzen duen zerbait, hortxe dago Herrekor” diote. Eta berdin jogurt tapa baten sorkuntza-prozesurako konponbide bat behar bada. Enpresaren azken ilusioa Kentu da, duela urtebete sortutako spin-off bat, zeinak bezero bakoitzaren neurriko “traje digitalak” egiten baititu sentsorika adimendunaz baliatuz.
Enpresaren sortzaileen alaba eta iloba, María Herrerok lideratzen du familia-konpainia honen kudeaketa; 2009an iritsi zen kargura hamar urteko esperientzia bildu ondoren ingeniaritza mekanikoaren arloan, besteak beste Tecnalian eta AirControl enpresan. ASPEGIk “Gipuzkoako Emakumezko Enpresari Onenaren Saria” eman zion 2019an hamar urte horietan eginiko lan eta ahaleginagatik.

Nabarmentzekoa da 25 langileko enpresa familiar bat zuzentzen duen emakumezko ingeniari mekaniko batekin ari garela, jakinik oraindik ere oso zaila dela horrelako profilak aurkitzea…

Iristen zaizkigun curriculum gehienak gizonenak dira, baina lanean jarraitu behar dugu, zeren izan genuen emakumeen goraldi bat, garai gozo bat, baina esango nuke joerak okerrera egin duela berriz…

Zergatik ote da?

Agian betiko errezeta berdinei jarraitu diegulako. Ingeniaritza bezalako karrera tekniko bat zer den ez jakitea, enpresen eta unibertsitateen edo enpresen eta ikastolen arteko urruntasuna… Horri gehitu behar zaizkio haurtzarotik markatzen gaituzten estereotipoak eta Zientziaren arloko emakume erreferenteen ikusgarritasun eza. Horra gaur egungo errealitatearen osagaiak. Baina ez dugu etsiko! Emakumeok gai gara, gizonak bezalaxe, ingeniaritza ikasketak amaitzeko eta ingeniaritzatik bizitzeko.

2020a bezalako urte batek eman digun ikuspegiarekin, zure ustez nola tratatu zaituzte pandemiak?

Oso urte trinko eta intentsoa izan da, bai emozionalki eta bai profesionalki. Betirako gogoan iltzatuta geratuko den urte bat. Eta zorionez aise irten gara urte zail honetatik, nire iritziz, oso ongi egokitu garelako. Lehenagotik ere eginda geneuzkan etxeko lanak, izan ere digitalizatuta geunden eta hainbat arlo estrategikoren aldeko apustua egin genuen; horietako bat izan zen zibersegurtasuna, eta telelana iristearekin batera argi geratu da behar-beharrezkoa dela enpresa guztientzat, tresna oso eraginkor eta segurua baita. Horrekin guztiarekin, Gipuzkoako Foru Aldundiaren eta SPRIren laguntzarekin, eta 4.0 Industria Digitalaren bitartez, gai izan gara inguruabar berrietara egokitzeko; aldaketazko itsaso nahasian nabigatzen ikasi dugu kostuak murriztuz, Herrekorreko pertsona guztiei ikusgarritasun handia emanaz eta etengabeko jarraipena eginaz, horrela egoeraz jabetzeko. Master bat egin dugu familia-kontziliazioan.

Orain indartsuago zarete?

Indartsuago gara, aldaketetara egokitzeko gaitasuna hobetu dugulako eta teknologia berriekin mugitzen ikasi dugulako. Bezero batekin hitz egin dezakegu Teams, telefonoa edo whatsapp-a erabiliz eta, beraz, kostuak izugarri aurreztuz; egia da nahiago genukeela aurrez aurreko tratua izatea, harreman pertsonalen bitartez enpatia sortzen delako, baina oso ongi eta oso azkar egokitu gara testuinguru berrira.

Diozuenez, “Baldin inon badago biratzen duen zerbait, hantxe dago Herrekor”… Nola azaldu genezake zertan datzan zuen jarduera?

Gure negozio-ildoetako bat da, industrian gauza asko daude birak ematen dituztenak, adibidez, motorrak, erreduzitzaileak edo akoplamenduak. Horixe da gure lan-eremua.  Mugimendua transmititzen duen oro sartzen da gure unibertsoan. Halaber, esperientzia handia dugu “converting” arloan, hau da, material malguen eraldaketan. Adibidez, jogurt tapa bat egiteko prozesua material bobina erraldoiekin hasten da eta gero material hori eraldatu egiten da. Gure lana da eraldaketa horretan parte hartzen duten osagaiak kalkulatu eta saltzea gure bezeroei, hots, makina fabrikatzaileei eta materialen ekoizle eta eraldatzaileei, konponbideak eskainiz tentsioaren kontrolerako, luzeran ebakitzeko eta produkzioan kalitatea ziurtatzeko.

Zuek garatzen duzuen sentsorika adimendunak ere lotura estua du trazagarritasun prozesuekin, esaterako, makina baten tenperatura kontrolatzeko. Azkenaldian asko entzun dugu txertoei eta haien tenperatura kontrolatzeko eskakizunei buruz, inoiz lan egin duzue eremu horretan? 

Hain justu, duela urtebete jarri genuen abian Kentu, gure enpresatik ateratako spin-off bat, eta saiatzen ari gara txertoentzako tenperatura kontrolaren nitxoan sartzen. Gainera, badugu esperientzia antzeko beste hozkailu batzuekin, zeintzuk trazagarritasun oso fidagarria behar baitute elikagaien tenperatura zehatza ezagutzeko. Prozesu horiek araudi berria bete behar dute eta digitalki eta modu seguruan erregistratu behar dituzte tenperatura aldaketa guztiak, inork ez ditzan aldatu datuak eta kontserbazioa bermatu dadin. Beste aplikazio-eremu bat da makinetatik datuak ateratzea. Kentu-Product ildoarekin osagaiak (multzo hidraulikoak edo konpresoreak) sentsorizatzen eta konektatzen ditugu datu objektiboetan oinarritutako ekintzak abiarazteko. Horrela posible da makinak urrunetik martxan jartzea, mantenimendu aurreratua egitea, kontsumoak optimizatzea, makinaren funtzionamendu ona segurtatzea eta, ondorioz, produkzioaren segurtasun, kalitate, disponibilitate eta errendimendu estandarrak bermatzea.

Zertan zaudete zentratuta orain?

Hainbat fronte dauzkagu. Horietako bat pertsonena da, asmoa da bezeroekin eta beste enpresa batzuekin lankidetzan eginiko proiektuetan oinarritutako konponbide osoak eskaintzea, bezeroak gure esku utz dezan dena. Beste arlo batzuk dira banda eta uhalen tailerraren sustapena, konponketak, produktu propio baten sorkuntza, talde gisa hazteko aukera emango digun I+G+B…

Zuen bezeroak nola aldatu diren azaldu beharko bazenu, zer esango zenuke?

Esango nuke eboluzionatu egin dutela euren lankidetzarako gaitasunean eta erabakitasunean, eta oso motibatuta daudela digitalizazioan oinarritutako proiektuak martxan jartzeko, eta horrela mugikortasunaren arazoa konpontzeko, ezin baitute iritsi munduko edozein txokotan dauden azken bezeroenganaino. Baita ere esango nuke egokitu egin behar izan dutela arazoak urrunetik konpontzeko, askotan ezinezkoa zelako lantegira joatea, eta ikasi behar izan dutela ekoizpenaren jarraipena etxetik egiten. Pandemia baino lehen hori ez zen batere ohikoa. Era berean, ikusi dugu pandemian zehar geldirik egon diren inbertsioak, hots makinak eta prozesuak digitalizatzeko proiektu berriak, aktibatzen ari direla. Jendeak badu gogoa lanean jarraitzeko!