Intermaherrek 50. urteurrena ospatu du zehaztasunarekin ‘obsesionatuta’

50 urteko ibilbidea egin du Intermaherrek, Goian industrigunean kokatuta dagoen eta bere DNAn ezaugarri asiarrak dituen Arabako enpresak. 1975az geroztik, Japoniako teknologia handiko makina jakin baten Estatuko hornitzaile bakarra da. Bi munduen, mundu asiarraren eta europarraren, arteko batasun estrategiko horren emaitza da merkatuaren eta bezeroen konfiantza, urte guzti hauetan 2.500 makina baino erosi izanaren errudunak baitira. Sektore estrategikoetako enpresetan instalatu dituzte makina horiek, besteak beste, aeronautikan, defentsan, automobilgintzan eta azpikontratazioan. Hala adierazi zuen berriki Roberto Márquez Castillo enpresako Ingeniaritzako eta aplikazioetako zuzendariak Made in Basque Countryko mikrofonoetan.

 Zer egiten du Ingeniaritzako eta aplikazioetako zuzendari batek?

Enpresako lantalde teknikoaren barruan egiten dut nik lan eta hainbat arlo lantzen ditut, hala nola fabrikazioa, mekanizazioa, robotika, softwareen garapena eta prestakuntza, gure bezeroei soluzio berriak eskaintzeko. Sektoreak eboluzionatu egin du: komertzialak dagoeneko ez dira katalogo batekin joaten makina bat saltzera. Orain, soluzio integralak eskatzen ditu merkatuak, enpresek lehiakorragoak eta produktiboagoak izan nahi dutelako. Testuinguru horretan, funtsezkoa rola du gure lantaldeak. Nire rola da lankideekin lankidetzan aritzea soluziorik onenak aztertzeko eta garatzeko, eta ondoren aurkezteko.

Zenbat urte daramatzazu Intermaherren?

26 urte. Aplikazioetako teknikari hasi nintzen eta duela zortzi urtetatik Ingeniaritzako zuzendaria naiz. Eboluzio naturala izan da, nire lana nire bizitzaren parte baita. Formatzen aritu nintzen bi ikastetxeez oroitzean ohartu naiz industria hau une liluragarrian zuzenduko duten teknikariak prestatzen ari direla egun, bizitzen ari garen integrazio teknologiko guztia izango baitute. Animatu egin behar zaie, sektore honek etorkizuna duelako eta datozen urteetan profesionalen beharra egongo delako, belaunaldi-txandaketa baitator. Leku eta une egokian daude.

Intermaherreko makinak aipatzen ditugunean, zer makina motez ari gara?

Txirbil-harroketa bidezko makinak dira: zehaztasun handiko tornuak, mekanizazio-zentroak eta hainbat zereginetarako zentroak. Mikrekin egiten dute lan eta oso azkarrak dira, minutuko 60 metrora mugitzen dira batez beste. Tamainari dagokionez: mekanizazio-zentro tipiko batek 6 eta 12 tonu arteko pisua du; tornu handi batek 20 tona izan ditzake. Bilboko hurrengo Bienalean (martxoa) Integrex i630V hainbat zereginetarako zentroa aurkeztuko dugu. Fresaketa, tornua, zuzenketa eta engranajeen zizelaketa, dena makina bakar batean. Edizio honetako izarretako bat da. 35 tonako pisua du eta 25m² eta 30 m² artean ditu. Oso handia da. Autobus baten tamainako Japoniako kuartzozko erloju bat izatearen modukoa da.

Zer egiten dute?

Egunero erabiltzen dugun ia guztia fabrikatzen dute edo fabrikazio horiekin lotuta daude. Automobilgintzan, adibidez, motorraren osagarriak, injekzioaren moldeak eta egiturazko piezak. Aeronautikan, hegazkineko ateak (bandak gure makinekin egiten dituzte Sevillan), motorreko piezak eta lurreratze-trenaren elementuak.  Sektore hori gakoa izango da datozen urteetan, pasillo bakarreko hegazkinen flota berritu beharko delako, A320ena batez ere. Trenen kasuan, trenetako gurpilak zein tranbientzako eta trenentzako osagarriak. Biomedikuntzan, inplanteak, torlojuak, belauneko protesiak, aldakakoak… Zimurtasuna funtsezkoa da kasu horretan ehundura itsasteko. Zirujauak gorputzeko mekanikoak dira egiaz. Mundu liluragarria da! Ikerketan, Madrilgo Ciematen instalatutako makinak (partikulen azeleragailua) edo Kanarietako Astrofisikako Institutuan instalatutakoak ditugu (teleskopioen mantentze-lanak). Eta zinemaren munduan ere lekua dugu. Adibide interesgarri bat: gure makinekin (Mazak) fabrikatzen dituzte Servicevisionen Scorpio sistemak Bartzelonan. Karibeko Piratak, Eraztunen Jauna, King Kong edo James Bond filmetan erabili dituzte. Milaka aplikazio aipa genitzake. Beti ikasten da zerbait. Makina-erreminta da makina nagusia: beste makina batzuk fabrikatzen ditu. Industriaren oinarria da.

50 urteren ostean, jatorri japoniarretik zer mantentzen duzue?

Bertako DNA duen euskal enpresa gara, baina Japoniako makinekin egiten dugunez lan, balio oso argiak partekatzen ditugu: zehaztasunarekiko obsesioa, ondo egindako lana zaintzea eta gauzak hasieratik ondo egitea.

Zer testuingurutan sortu zen Intermaher–Mazak harremana?

Historia 1975ean hasi zen. Industriako bi euskal langile Japoniara joan ziren berritzeko eta ikasteko gogoz. Gogoko dut historia hori. Marco Poloren bidaia baten moduan irudikatzen dut, desberdintasunak alde batera utzita. Bertan ezagutu zuten Mazak, Europakoa baino teknologia askoz ere aurreratuagoa.  Ordutik harreman sendoa izan dugu, industriari balioa emateko ikuspegi partekatuan oinarrituta.

Eta zertan dira antzekoak, antzekotasunik badute, Japoniako eta Euskadiko industria kulturala?

Oso ondo uztartzen dira, eta berrikuntzaren eta garapen teknologikoaren aldeko ikuspegia partekatzen dugu. Duela hilabete batzuk bizi izan nuen horren adibide argi bat, Nagoyara eta Osakara egindako bidaian. Makina-erremintaren museo batean izan nintzen. Ez da ohikoa hori munduan. Hemen, Elgoibarren, beste bat daukagu. Bi lekuotan fabrikazioaren historiari ematen diogun balioaren erakusle da.