PFERDek bere eraldaketa industriala bizkortu du, zazpi milioi euroko inbertsioarekin

PFERD-Rüggebergek, Historikoki Caballito izenez ezaguna izan den Arabako enpresak azken urteetako eraldaketa industrial garrantzitsuenetako bat jarri du martxan Gasteizko lantegian. Horretarako, zazpi milioi euro inguruko inbertsioa egin du, produkzio-prozesuak modernizatzeko eta gero eta zorrotzagoa den merkatu globalean lehiatzeko. Jacek Andreas Michalec CEOak Made in Basque Countryn azaldu ditu apustu horren gakoak, eta, halaber, bere ustez Arabako industriaren etorkizuna baldintzatuko duten erronka nagusietako batzuei buruzko hausnarketa egin du.

PFERD zazpi milioi euro inguruko inbertsioa egiten ari da Gasteizen dituen hamahiru produkzio-lerroak berritzeko. Zein izango dira apustu horren helburuak, eta zer helburu ditu?

2021ean, PFERD Taldearentzako estrategia berria definitu genuen, eta, haren barruan, Gasteizko eta Araiako gure lantegietarako ibilbide-orria ere ezarri genuen. Gasteizen kasu zehatzean, zazpi milioi euro inguruko inbertsioaz ari gara, batez ere mozteko eta arbastatzeko diskoak fabrikatzeko lerroetan aldaketa teknologiko sakona egiteko bideratuko dena. Disko horiek, ondoren, mundu osoan merkaturatzen ditugu. Orain arte erabiltzen genuen teknologiak energia-kontsumo handiagoa eskatzen zuen, produktuaren baztertze gehiago sortzen zuen eta, gainera, langile batek ia denboraren % 100 makinan materiala sartzen eta produktu erdilandua ateratzen eman behar izatea eskatzen zuen.

Eta zer ekarriko dute hobekuntza horiek?

Lerro berriek eredua erabat aldatuko dute. Energia elektrikoaren kontsumoa nabarmen murrizteko, baztertzeak gutxitzeko eta produktuaren kalitatea eta egonkortasuna hobetzeko aukera ematen digute. Baina badago bereziki garrantzitsua iruditzen zaidan beste alderdi bat ere: pertsonen eginkizuna ere aldatu egingo da. Langileak, funtsean, materialak sartu eta kentzeari utziko dio, eta prozesuaren ikuskatzaile bihurtuko da, makina kontrolatu, gorabeherak identifikatu eta esku-hartze txikiak egiteko. Kualifikazio eta balio erantsi handiagoko lana da. Orain arte, bost makina berri arrakastaz ezarri ditugu; beste bi instalazio-fasean daude, eta beste bi urtearen amaieran iritsiko dira lantegira. Lan horiekin, ia erabat amaituko dugu arbastatzeko diskoei, diametro txikiko mozteko diskoei eta disko geldikorrei dagokien inbertsioa. 2028 eta 2029rako, diametro handiagoko mozteko diskoetarako lau lerroak geratuko dira, gure hiru helburu nagusiak sendotuz: kalitatea hobetzea, kostuak murriztuz lehiakortasuna handitzea eta jasangarritasunean aurrera egitea. Hori guztia ezinbestekoa da gero eta lehiakorragoa den merkatu globalaren eskakizunei erantzun ahal izateko.

Industriak automatizazioa, digitalizazioa eta jasangarritasuna nagusi diren eraldaketa bizi du. Zein dira arlo horietan datozen urteetarako lehentasun nagusiak?

Hain zuzen ere, gure lantegiaren eraldaketaren helburu nagusietako bat fabrikazio-prozesu modernoago, automatizatuago, eraginkorrago eta jasangarriagoetara aurrera egitea da. Eta eraldaketa hori ez da produkziora mugatzen. Aldaketa garrantzitsuak ere ari gara sartzen zeharkako arloetan. Adimen artifizialeko tresnak erabiltzen ari gara balio erantsi txikia duten administrazio- eta dokumentazio-zereginak automatizatzeko edo sinplifikatzeko. Horrez gain, AAko morroiak pixkanaka txertatzen ari gara, gure taldeek denbora gehiago eman dezaten balio handiagoko jardueretan.

Zein arlotan eragingo duzue jasangarritasunaren alorrean?

Hainbat alderditan ari gara lanean. Makina berriek energia elektriko gutxiago kontsumitzen dute eta baztertze gutxiago sortzen dute. Gainera, produkzioko gure baztertzeak birziklatzeko prozesu berria garatu dugu, eta prozesu horrek aurretik erabiltzen genuen sistemak baino energia nabarmen gutxiago behar du. Eta horri guztiari, gainera, energia berriztagarrien alde egin dugun apustua gehitu behar diogu. 2023an eguzki-panelak instalatu genituen bai Gasteizen, bai Araian, eta, bi instalazioek batera, 1.300 kW inguruko potentzia instalatua dute. Gainera, gure elektrizitate-horniduraren % 30 inguru energia berriztagarria sortzen duten instalazioetatik dator zuzenean.

Ba al dago hurrengo urratsik ildo horretan?

Bai, eta gure ibilgailu-flotaren elektrifikaziorantz pixkanaka aurrera egitea da. Alemanian prozesu hori dagoeneko abian da, eta Espainian oraindik birkarga-azpiegitura hobetu behar dugu ibilgailu elektrikoa egoera jakin batzuetan guztiz bideragarria izan dadin. Horregatik, kasu bakoitza banan-banan aztertzen ari gara. Ildo horretan, gure filosofia argia da: automatizazioa, digitalizazioa eta jasangarritasuna ez dira helburu independenteak. Eraldaketa industrial beraren hiru elementu dira, eta azken helburua enpresa eraginkorragoa, lehiakorragoa eta etorkizunerako prestatuagoa lortzea da.

Gero eta merkatu globalago eta lehiakorragoan, non egon nahi du PFERDek bost urte barru, eta zein dira hori lortzeko gainditu beharreko erronka nagusiak?

Bost urte barru, erreminta urratzaileen industriako nazioarteko erreferente nagusietako bat izaten jarraitu nahi dugu. Hori lortzeko, eboluzionatzen jarraitu behar dugu, eta, horretarako, gure produktu-zorroa zabaltzen ari gara, gure bezeroen beharrak etengabe aldatzen direlako. Bilakaera teknologikoaren ondorioz, gaur egun ezin hobeto funtzionatzen duten produktu jakin batzuk zaharkituta gera daitezke bihar. Horregatik, gure betebeharra aldaketa horiei aurrea hartzea da, eta, batez ere, gure bezeroei eraldaketa teknologikoan laguntzea, haien prozesu eta behar berrietara egokitutako produktuak garatuz.

Non daude zuen lehiakideak?

Nazioarteko lehia gero eta handiagoa da, bereziki Txinatik datorrena, baina baita Thailandia, Turkia edo Ekialdeko Europako hainbat merkatuetatik datorrena ere. Ezin dugu, eta ez dugu nahi, Europakoak baino lan-kostu nabarmen txikiagoak dituzten herrialdeekin kostuaren arabera soilik lehiatu. Gure estrategiak bestelakoa izan behar du, eta kalitatean, segurtasunean, berrikuntzan, produktibitatean eta bezeroarentzako zerbitzuan lehiatzea izan behar du ardatz. Horixe da gure benetako lehiakortasun-abantaila. Ez erremintarik merkeena eskaintzea, baizik eta bezeroari emaitzarik onena eta erabileraren guztizko kosturik txikiena eskaintzen dion erreminta eskaintzea.

Zuen produktuak (karrakak, fresatzeko, zulatzeko eta abeilanaketako erremintak, lixatzeko, fintzeko eta leuntzeko erremintak edo ebaketa-diskoak) nori zuzenduta daude?

Gure produktuak, batez ere, erabiltzaile profesionalari zuzenduta daude. Ez dugu lehiatu nahi batez ere kontsumo-merkatura bideratuta dauden prezio oso baxuko eta prestazio mugatuko erremintekin. Gure bezeroak produktu segurua, fidagarria eta produktiboa bilatzen du, erremintaren kostuaren eta eragiketaren guztizko kostuaren arteko erlazio ona izango duena. Oso adibide erraza emango dut gure filosofia azaltzeko: 20 zentimoren truke disko bat eros dezakegu, eta agian bost ebaketa egiteko aukera emango digu. Baina mozketa poliki egingo du, eta oso azkar higatuko da. Bestalde, profesional batek nahiago izan dezake euro bat ordaintzea 50 ebaketa egiteko aukera ematen dion diskoaren truke, eta, gainera, ebaketa-abiadura nabarmen handiagoarekin.

Horrenbestez…

…. Erremintaren erosketa-prezioa ekuazioaren zati txiki bat baino ez da. Bezero profesionalarentzat benetan garrantzitsua dena eragiketaren guztizko kostua da: lan-denbora + produktibitatea + iraupena + segurtasuna + erremintaren kostua. Eta hortxe dago, hain zuzen ere, gure balio-ekarpena.

Arabako industriarako etorkizunera begirako mezurik?

Araba oso lurralde industriala da. Enpresa handi batzuk ditugu, baina baita enpresa txiki eta ertainen sare bikaina ere, gure ekonomiaren, enpleguaren eta ongizatearen funtsezko zatia osatzen duena. Gure erronka nagusia ekosistema industrial hori zaintzea eta datozen hamarkadetan lehiakorra izaten jarraitzea lortzea da. Horretarako, uste dut gure etorkizuna baldintza dezaketen zenbait arazori argi eta garbi heldu behar diegula.

Adibidez?

Horietako bat absentismoa da. Absentismo-maila handiak eragin zuzena du gure enpresen produktibitatean eta lehiakortasunean, eta hazten jarraitzen badu, inbertsio-erabakietan eragina izan dezake eta, ondorioz, industria-enpleguaren etorkizunean. Jakina, gaixorik dagoen edozein langilek eskubide osoa du baja medikoa jasotzeko. Enpresok gara gure langileak osasuntsu egon daitezen eta beren jarduera baldintza egokietan garatu ahal izan dezaten interesdun nagusiak. Gure aldetik, inbertsio garrantzitsuak egiten ari gara nahasmendu muskulu-eskeletikoen prebentzioan, osasunean eta ongizate psikologikoan, ergonomian eta laneko segurtasunean. Baina, ahaleginak egiten ditugun arren, absentismoak gora egiten jarraitzen duela ikusten dugu. Uste dut ulertu behar dugula erantzukizun partekatua dela.

Zer esan nahi duzu?

Enpresok gure langileen osasuna eta segurtasuna babesteko betebeharra dugu. Langileek ere beren osasuna zaindu eta prebentzio-arauak bete behar dituzte. Eta administrazioek baliabide nahikoak dituen osasun-sistema bermatu behar dute, itxaronaldiak murriztu eta abusu posibleei aurrea hartzeko mekanismo egokiak izan. Baja mediko batek beti egoera mediko bati erantzun behar dio, eta osasun-profesional batek eman behar du. Beste edozein planteamendu normalizatzeak kalte egiten die bai enpresei, bai arduraz jokatzen duten langileen gehiengo zabalari.

Zure ustez, absentismoaz gain, badago bigarren erronka handiren bat etorkizunera begira?

Bai. Lan-gatazkak. Bene-benetan sinesten dut elkarrizketa sozialean eta langileen ordezkariek betetzen duten eginkizunean. Baina elkarrizketa horrek gure enpresek jarduten duten ekonomia eta lehia arloko errealitatean ere oinarritu behar du. Espainiako eta Europako industria-enpresok egunero lehiatzen dugu kostu-egitura oso desberdinak dituzten herrialdeetako enpresekin. Aldi berean, gero eta presio handiagoa jasaten dugu prezioen, energiaren, lehengaien, soldaten eta gure lantegiak modernizatzeko beharrezkoak diren inbertsioen gainean. Horregatik, lan-baldintzen edozein hobekuntzak enpresen produktibitatearekin eta lehiakortasunarekin bateragarria izan behar du. Soldata-igoera oso handiak eta, aldi berean, lanaldiaren murrizketa nabarmenak egitea, produktibitatean hobekuntza baliokiderik egin gabe, industria-enpresa askorentzat eusteko oso zaila izan daiteke.

Beraz, enpresen, langileen, sindikatuen eta administrazioen arteko erronka kolektiboa dela ulertuta, zein esango zenuke dela helburu komuna?

Hemendik hamar edo hogei urtera Arabak industria sendoa, lehiakorra eta kalitatezko enplegua sortzen duena izaten jarraitzea nahiko nuke. Horretarako, oreka hori elkarrekin aurkitzeko gai izan behar dugu, soldata hobeak eta lan-baldintza hobeak nahi izan ditzakegulako, baina epe luzera begira horiek mantentzeko, enpresa lehiakorrak, produktiboak eta hemen inbertitzen jarraitzeko prest daudenak ere behar ditugulako.